Tjibbe Veldkamp en Geert Gratama spelen in Prima papa een heerlijk spel met omkeringen en knipogen. Weer een mooi deel in de onvolprezen Tijgerlezen-reeks.
Tim vindt een ‘prima papa’, vastgebonden aan een boom en met een bordje: ‘Neem mee! Gratis!’ Best een goede vondst, vindt Tim, want hij heeft geen vader. Dus hij neemt hem mee. Enige probleem is nog wel hoe hij zijn moeder moet overtuigen dat hij papa Jan mag houden. Deze twijfelt: ‘Ik weet het niet, hoor. Wat moeten we met een papa?’
Jan mag op proef blijven, maar maakt zijn prima kwaliteiten de eerste tijd nog niet bepaald waar. Tim begrijpt het wel: ‘Jan was een prima papa, maar hij moest nog veel leren.’ Natuurlijk komt het allemaal meer dan goed.
In hun boek spelen auteur Tjibbe Veldkamp en illustrator Geert Gratama een heerlijk spel met omkeringen van en knipogen naar bekende verhaalmotieven. Zo vinden kinderen in boeken vaak een (al dan niet zielig) huisdier en smeken ze hun ouders of ze dat mogen houden. Een papa vinden is de overtreffende trap hiervan.
Jan moet duidelijk zijn rol nog vinden. Zijn gedrag is allerminst dat van de verantwoordelijke volwassene. Nu eens gedraagt hij zich als een klassieke huisvrouw en verwelkomt hij moeder Jet met een ‘Hoe was je dag, schat?’, dan weer is hij de man die wel even de klusjes in huis klaart - die uiteraard mislukken. Net als Giselle in de romcom Enchanted knipt hij uit de gordijnen een jurk (wat daar weer een knipoog naar The Sound of Music was, waarin Julie Andrews speelpakjes voor de Von Trapp-kinderen maakt van de gordijnen). Maar Jan ging er iets te snel vanuit dat alle vrouwen jurken dragen.
Ook het einde is een knipoog naar alle happily ever afters en prinsen op witte paarden.
Of je al die laagjes nu wel of niet ziet, het blijft hoe dan ook een grappig boek waarmee het fijn leren lezen is, zoals met de meeste Tijgerlezen-boeken.